اولین اجلاس ایران–آفریقا درزمستان 1401در سالن همایش های بین المللی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در تهران آغاز شد. افتتاحیه با حضور وزیران و مقامات عالیرتبه ایرانی و کشور های عضو اتحادیه اکواس ( 15 کشور ) برگزار شد و با سخنرانیهایی درباره ظرفیتها و فرصتهای همکاری اقتصادی، ضوابط تجارت بینالمللی و راههای سرمایهگذاری قوت گرفت.پس از مراسم افتتاحیه طرفین نمایشگاه مشترک ایران و آفریقا بازدید نمودند.
مقامات دولتی و نمایندگان کشورهای آفریقایی به سخنرانی پرداختند. محور اصلی سخنرانیها بر ظرفیتهای اقتصادی، فرصتهای سرمایهگذاری و راهکارهای رفع موانع تجاری متمرکز بود. سخنرانان بر لزوم همکاری راهبردی و ایجاد بسترهای قانونی برای گسترش مبادلات تجاری و صنعتی تأکید کردند.
یکی از مهمترین بخشهای اجلاس، برگزاری جلسات B2B بود که در آن فعالان اقتصادی ایرانی و هیئتهای تجاری آفریقایی بهصورت مستقیم با یکدیگر دیدار و مذاکره کردند. این نشستها فرصتی فراهم آورد تا شرکتها توانمندیها، محصولات و طرحهای خود را معرفی کنند و زمینه برای انعقاد قراردادهای همکاری مشترک و توسعه شبکههای ارتباطی مهیا شود.
در جریان اجلاس، چندین تفاهمنامه همکاری میان شرکتها و نهادهای ایرانی با طرفهای آفریقایی امضا شد. این قراردادها عمدتاً در حوزههای تجاری، صنعتی، کشاورزی و خدماتی بودند و نقطه عطفی در آغاز همکاریهای عملی و اجرای پروژههای مشترک به شمار میرفتند. امضای این اسناد نشاندهنده عزم جدی طرفین برای توسعه روابط اقتصادی بلندمدت بود.
مراسم اختتامیه با حضور دوباره مقامات و نمایندگان برگزار شد و جمعبندی نتایج اجلاس ارائه گردید. در این بخش، دستاوردهای حاصل از نشستها و قراردادهای امضا شده مرور شد و بر تداوم همکاریها در دورههای بعدی تأکید شد. همچنین، نمایندگان دو طرف بر اهمیت پیگیری توافقات و برگزاری مستمر این رویداد برای تقویت روابط پایدار تأکید کردند.
اولین اجلاس ایران و آفریقا با موفقیت به پایان رسید و زمینهساز دور تازهای از روابط اقتصادی، سرمایهگذاری و همکاریهای مشترک شد. این رویداد توانست علاوه بر تقویت پیوندهای سیاسی و اقتصادی، تصویری روشن از ظرفیتهای متقابل ایران و کشورهای آفریقایی ترسیم کند. اجلاس نخست، پایهای برای ایجاد دبیرخانه دائم کنفرانس ایران و آفریقا گردید تا در فواصل بین هردوره ی اجلاس، تسهیل گر تجارت میان ایران و آفریقا گردد. این دبیرخانه از دور اول تا کنون، تبدیل به یک هاب یا پل ارتباطی میان تجار ایرانی و آفریقایی شده است.